Shirou!
Gelecek sefer karşılaştığımızda, seni öldüreceğim.
Efendilerin bu tarz hareketleri sorun yaratır.
Kılıç acımasız bir katil değil.
Kılıç...
Saklanmak mı?
Şey...
- Sakura büyücü değil, normal bir insan. - Senpai!
- Yemekler soğuyacak. - Geliyorum!
Üzgünüm, idrak etmen zor.
- Hayır, anlıyorum. Burada kalmalıyım, değil mi? - Çok yardımcı oluyorsun.
Sakura gider gitmez geleceğim.
Sanırım kabalık ettim.
ÇEVİRİ: whosgoodbadass
Gözyaşlarım rüyalarımda gördüğüm
O günkü gölgelere ulaşamıyor
Yarını ne kadar betimlersem betimleyeyim
İçim yok olmayacak arzularla dolup taşıyor
Etrafa saçılmış parçaları o ellerle yakala
Yalpalayan kalbimi sıkıca tutup geceye atla
Birisi uğruna yaşamak çok şey ifade edebilir
Yavaşça sahte benliğinden kurtulup
Sadece kendin ol
5. Bölüm:
İki Büyücü
1. Kısım
Ben geldim!
Kılıç!
Konuşabileceğimizi düşünerek hızlıca geldim.
Ne hakkında konuşmak istiyorsun?
- Uyanık mıydın? - İçeri girdiğini hissettim.
Bunu bile hissedebiliyor musun?
- İyi misin? - Evet, bayağı toparlandım.
- Bunca zamandır uyuyordum. - Sabahtan beri mi?
Evet, dövüşmediğimde olabildiğince uyumam iyi olur.
- Dün geceki gibi! Çok uyuyabiliyorsun-- - Birisi kapıdan içeri giriyor.
- Muhtemelen Sakura'dır. - Öyleyse buradayım ben.
- Ha? - Ne oldu? - Üzgünüm.
Dert etme.
Sakura-chan! Gerçekten yemek işini ciddiye alıyorsun!
Teşekkürler. Gerçi tadından emin değilim.
Ne saçmalıyorsun? Bu kadar iyi görünen yemeklerin tadı kötü olamaz!
Doğru ya. Tüm gün odasından çıkmadı.
- Bundan sonra da... - Vay canına, enfes!
Ne zamandır pirinçle bu kadar iyi giden yemek yemiyordum.
- Sakura-chan, benden tam puan aldın! - Çok teşekkürler.
- Shirou, bir kâse daha alayım! - Ha?
- Shirou, koysana. - Kusura bakma.
Senpai, karnın aç değil mi?
Ondan değil. Sadece...
Gerçekten...
Bir, iki, üç...
Üç kişiyiz, kişi başı sekiz tane düşüyor.
Bekle.
Beni bekleyebilir misiniz? Hemen döneceğim.
Kılıç!
- Kılıç! - Shirou, ne oldu? - Benimle gel.
Seni onlarla tanıştırayım.
- Ciddi misin? Lütfen bekle. - Bu durum çok canımı sıkıyor. - Ama...
Sorun yok, gel. Ne olacaksa olsun.
Geç oldu ama tanıştırayım.
- Kılıç, bir süre burada kalacak. - Shirou... - Otursana, Kılıç.
- Yanımızda yemen daha iyi olur. - Evet, daha uygun olur ama...
Bu kadar utangaç olma. Artık burada yaşayacaksın.
Kişi başı altı köfte.
Buna izin vermem!
Shirou! Sana ne oldu?
Yabancı bir kızı evine getirmişsin! Burası otel değil, tamam mı?
Sorun yok. Ev, otel kadar büyük.
- Bir iki kişiden bir şey olmaz. - Bir iki kişi mi?
- Shirou, başkasını da mı saklıyorsun? - Senpai, doğru mu bu?
Hayır! Niye sen de öyle diyorsun, Sakura?
- Ama... - Kendisi... - Ayrıca nereli? - Nereli mi? Uzaktan akrabam.
- Uzaktan akraban mı? - İnanması güç.
Doğru söylüyorum! Detayları bilmiyorum ama babamın isteği üzerine gelmiş.
Ben de aklına yeni gelen bu saçmalığı yedim zaten!
- Ayrıca Kiritsugu-san'ın yabancı tanıdığı yok... Belki de vardır. - Değil mi?
Yine de şüpheli bir durum!
Niye geldin bakayım?
- Kılıç... - Shirou, sen sus!
Sadece Kiritsugu'nun dediklerine göre hareket ediyorum. Shirou'yu korumak için.
- Hocam! - Tamam! Madem o kadar ileri gideceksin, ne kadar iyi olduğunu görelim!
- İyi mi? - Aynen, ne kadar iyisin görelim.
Benden güçlüysen kalmana izin vereceğim.
Değilsen, evine dönersin. Tamam mı?
Kabul de aklından ne geçiyor anlayamadım.
Anlamıyor musun? Aslanlar yavrularını vadiye atıp güçsüz olanlardan kurtulurlar.
- Saçmalık. - Sus demiştim, Shirou!
Senin için yapıyoruz bunu, değil mi?
Anladım. Seni yetenekli olduğuma ikna etmeliyim.
Ne? Niye bu kadar kendinden eminsin?
- Göstereceğim sana! Beni ikna etmen zor olacak! - Hocam!
İkna oldun mu?
Kazandığını sanma!
Zafer benimdir!
Ha?
İstersen devam edebilirim.
Ancak gerek yok.
Tuhaf birisi Shirou'yu benden aldı.
Tuhaf derken?
Ne? Ciddi misin, Fuji abla?
Ne sandın? Beni ikna ettin ama hoca olarak bir kızla erkeği baş başa bırakamam!
- Bu gece burada kalacağız. - Kılıç...
Fark etmez, kadın sonuçta!
- Kılıç-chan, aramızda uyuyacaksın tamam mı? - Olmaz.
Shirou'yu korumak görevim olduğu için aynı odada kalmalıyız.
- Üzgünüm, o ifadeyi takındığında, ne dersen de kabul etmez. - Ama...
Ev, bariyerle korunuyor.
- Evin içinde görüşmemiz kolay. - Peki. - İyi geceler.
- Size de iyi geceler. - İyi geceler. - İyi geceler.
Affedersin. Aklıma bir şey takıldı.
- Niye beni onlarla tanıştırdın? - Niye mi?
Beni bilmeleri iyi olmadı.
Tanıştırmaman daha yerinde olurdu.
Daha mı yerinde olurdu? Nasıl olacakmış?
Sen öyle düşünebilirsin de benim canımı sıkıyordu. Mantıklı gelmiyor, değil mi?
Bu koku da ne?
Hayati tehlikesi yok gibi görünüyor.
Bu gidişle sabah bulunmaları bi' önem teşkil etmeyecek.
Okçu, camları aç.
Çok kalmamıza gerek yok.
Artık daha fazla ruh çalamamalılar.
Bunu başlatan kişiyi hissediyor musun?
- Ne yazık ki artık değil. - Anladım.
- Okçu, ne durumdasın? - İyileştim sayılır. - Peşlerine düşeceğiz. - Ciddi misin?
İyileştim de bir hizmetkârla dövüşmek mantıksız.
Haklısın da başkalarının ruhlarını çalıp herkese tepeden bakıyor.
Harika. Kolay hedefi görmezden gelip zor olanın peşinden gidiyorsun.
Emiya-kun'u mu kastediyorsun? Dert etme. İstediğim zaman icabına bakabilirim.
Bir şey sorayım:
Hazırlıksız bir şekilde karşına çıksaydı, ne yapardın?
Öldürürdüm.
Herkese afiyet olsun!
- Kılıç-chan, yabancı olmana rağmen çubukları çok iyi kullanıyorsun. - Evet, alışkınım.
Sos o.
- Soya peynirine bu koyulur. - Peki. Tavsiye için teşekkürler. - Buyur.
- Güzel. Bir kâse daha alayım. - Çok yediğin için uyuma sonra bak.
Uyumam. Bu kadar yemezsem, öğleni çıkaramam.
Sakura-chan bile sabah antrenmanlarından sonra onigiri yiyor.
Biliyor muydun?
Evet, fazladan pirinç pişiriyordun.
Senpai, sen bile...
Al bakalım. Sakura, hep yemek mi düşünüyorsun?
Yok öyle bir şey!
Bu sabah bilincini kaybetmiş ellinin üzerinde insan bulundu.
- Yine mi Shinto? - Son zamanlarda çok olmaya başladı.
Tedavileri sürüyor.
Ayrıca polis gaz dedektörünün çalışmama sebebini araştırıyor.
Shinto'da Tekrarlayan
Gaz Sızıntısı
Kurbanların kimlikleri belirlendi.
Tamam, geri kalanı sizde. Shirou, futonları kaldır, tamam mı?
- Gece kalmayacak mısınız? - Evet, Kılıç-chan ile konuştuktan sonra...
...yanlış bir şey yaşanacağını sanmıyorum.
- Değil mi? - Evet. Kaçtık biz.
Onlarla iyi anlaştın gibi görünüyor.
Evet, Taiga iyi birisi.
Bu kadar içten olup kolayca etkilenmeyen birisine ender rastlanır.
Vasin olduğunu öğrendiğimde, karakterini tamamen anladım, Shirou.
Bunu duyduğuma sevinsem mi bilemedim.
Seni övüyordum.
Anladım.
- Ben de gitmeliyim. - Bugün de mi okula gideceksin? - Evet.
Kendi başımın çaresine bakabilirim. Dün de söyledim.
Okul kalabalık.
Okçu'nun efendisi de orada.
Doğru ama dövüşmeyeceğiz.
Güneş batana kadar dönmüş olurum.
- Caydırmaya çalışmak işe yaramayacak gibi. Öyleyse bana söz ver. - Ne için?
Maalesef bağımız çok zayıf.
Başının belada olduğunu anladığımda çok geç olabilir.
Tehlike sezersen, lütfen beni çağır.
Çağırma mı? Bununla mı?
- Son çare olarak. - Tamam, anladım.
Shirou... Dün gece söylemek istiyordum ama...
...kendi güvenliğine öncelik vermen daha iyi olur.
Kendi güvenliğim ha?
Muhtemelen haklı da...
Bu tuhaf his...
Az önce ne oldu?
Gözüme çarpan bi' durum olmadı. Farklı bir şey olduğunu sanıyordum ama...
Tohsaka!
Selam.
Neyi var bunun?
Geri zekâlı! Hizmetkârını getirmemiş.
Hazırlıksız bir şekilde karşına çıksaydı, ne yapardın?
Öldürürdüm.
İssei, hadi yemek yiyelim.
Bütün gece çalıştın mı?
Son zamanlarda ne kadar uyursam uyuyayım, yorgun hissediyorum.
- Boş zamanlarımda kestiriyorum. - Bu da nereden çıktı?
Kendimle çeliştiğimin farkındayım.
Bu kadar yorgunken uyumadan edemiyorum.
Ciddi bi' durum.
Ryuudou burada mı? Ha?
- Hocam. - Sabahki okçuluk kulübü öğrencisiyle ilgili...
- Dinliyorum. - Görünüşe göre eve de gitmemiş.
- Peki ya Matou? - Okulda değil.
Ancak yaşanan olaylarla bağlantısı var mı bilmiyoruz.
Okul, hasta oldukları için gelmediklerini söyleyecek.
- Gerçeği kimseye söylemeyin. - Tamam.
Rahatsız ettiysem kusura bakmayın.
- Okçuluk kulübü olayı da ne? - Doğru ya.
Bir şekilde dâhil oldun, anlatayım.
Okçuluk kulübü kaptanı Mitsuzuri Ayako dünden beri kayıp.
Bir öğrenci dün gece onu Matou Shinji ile konuşurken görmüş.
Şimdi Shinji de ortalarda yok, ha?
- Ciddi misin? - Bakar mısınız?
- Mitsuzuri geldi mi? - Gelmedi, değil mi?
Hasta olduğunu söylediler ama pek hastalanmaz.
- Anladım, teşekkürler. - Nereye gidelim? - Ne yapsak ki?
Kimse kalmadı, ha?
Sonuçta hiçbir şey bulamadım.
Sakura bir şey bilmiyordu, okçuluk kulübü de bugün toplanmadı.
Tohsaka, hâlâ okulda mısın?
Ne? Konuşmayacaksan, gidiyorum.
Emiya-kun.
Ne kadar aptal olduğunun farkında mısın?
- Aptal derken? - Yanında hizmetkârı olmadan etrafta dolaşan efendi...
..."lütfen beni öldürün" diyordur. Yaptığın aptallık sinirlerimi bozuyor.
Ne saçmalıyorsun?
Öldür öldürme, kimsenin olmadığı bir yerde savaşmak gerekmiyor mu? Şu an okuldayız.
Evet ama etrafta kimseyi görüyor musun?
Kaçabilirsin fakat canın daha çok yanar. Sonuçta her türlü ben kazanacağım.
Dur, Tohsaka! Okuldayız!
Hâlâ birileri olabilir.
O meseleyi halledebilirim. Hiçbir fırsatı kaçırmamak ilkemdir.
İskandinavların Gandr Vuruşu dedikleri laneti biliyor musun?
Onunla vurulan kişinin sağlığı kötüye gider.
Beni açıklama zahmetinden kurtardın.
Ölmeyeceksin, güzelce dur.
Kes şunu Tohsaka!
- Ciddi misin? - Ciddi olduğumu söyledim!
- O da neydi? Vurulursam, lanetlenmekle kalmayacağım. - Kapa çeneni!
Hareket ettiğin için istemeyerek çok fazla güç kullandım.
- Kahretsin! Daha çok bir bıçak gibi! - Tek söyleyeceğin bu mu?
Lanet olsun, peşinden gitmeyi unuttum!
Daha dikkatli olmalısın.
Yoksa eteğinin altını görebilirim.
Bittin sen!
Kaçamayacaksın!
Buradan aşağı atlayabilmeliyim.
Bariyer mi? Tohsaka'nın işi ha?
Kafesi kapat, yankıyı sonlandır!
Umarım zamanında yaparım.
İz sür!
Temel yapının izini sür!
Malzeme bileşenlerinin izini sür!
Bağlama: Hızlı Vuruş!